Spiritualiteit

Saint Ignace de Loyola

Leven vanuit een "spiritualiteit" betekent dat men zich verbonden weet met één van de spirituele families die samen de rijkdom en de diversiteit van de Kerk vormen. Heiligen als Franciscus, Dominicus, Ignatius van Loyola, Theresa van Avila... hebben niet alleen hun orde gesticht of hervormd, zij hebben ook door hun geschriften een Godservaring, een evangelische levenswijze doorgegeven en zijn hierdoor voor zeer velen een inspiratiebron geworden.

Ignatius van Loyola stichtte in de 16e eeuw de Sociëteit van Jezus (Jezuïeten). Veel vrouwelijke en mannelijke religieuze gemeenschappen en lekengroeperingen leven vandaag de dag vanuit de ignatiaanse spiritualiteit.


Als zusters van Sint-Andreas voelen we ons helemaal thuis in de ignatiaanse spiritualiteit, ook al blijven we iets eigens houden.

 

Geleidelijk aan werden we "ignatiaans"

Van de 13e tot de 17e eeuw leefden onze zusters, evenals de meeste religieuze gemeenschappen destijds, volgens de regel van Augustinus: gemeenschapsleven, naastenliefde, dienstbaarheid aan God en de armen stonden voorop.

Manuscrit des Exercices Spirituels de Saint Ignace

Vanaf de 17e eeuw raakten we dankzij de herziening van onze regels door een jezuïet en onze praktijk van de Geestelijke Oefeningen meer en meer in de ignatiaanse spiritualiteit geworteld.

De Franse revolutie heeft ons verdreven en van onze bezittingen beroofd. We kwamen daarna overal terecht. Het is aan de vastberadenheid van enkele zusters en aan de hulp van enkele geestelijken te danken dat onze congregatie weer is opgeleefd. Vanaf dat moment zijn we duidelijk ignatiaans georiënteerd.

Onze Constituties die we in 1857 hebben ontvangen, werden tijdens het aggiornamento van het Tweede Vaticaans Concilie herzien om ze nog dichter bij die van Ignatius te brengen en in 1987 goedgekeurd.

 

De ignatiaanse "ent"
is goed aangeslagen

De Geestelijke Oefeningen geven vorm aan ons gebedsleven en onze manier van zoeken naar een dieper innerlijk contact met de Heer (Geestelijke Oefeningen 104). Ze inspireren onze relatie met de medemens en de wereld om ons heen en de manier waarop we met gebeurtenissen en ingewikkelde situaties in het leven omgaan.

 

De menselijke, theologische en spirituele vorming die wij in Sint-Andreas krijgen, is erop gericht ons vrij en beschikbaar te maken voor heel veel verschillende zendingen.

 

De Constituties vormen het kader van ons gemeenschappelijk leven: de zusters vormen slechts één «lichaam». Ze zijn in eenheid verbonden door de gehoorzaamheid en beschikbaar om naar elders gezonden te worden voor een « universeler goed ».

Zo maakt onze gemeenschap tegenwoordig volledig deel uit van de ignatiaanse familie. We zijn niet zo talrijk, maar zeer verschillend qua leeftijd, nationaliteit en kerkelijke achtergrond. Wij leven in internationale gemeenschappen, in oecumenische openheid en we zijn gegrepen door het Evangelie in een wereld en een Kerk die aan grote veranderingen onderhevig zijn.

"Hoe beleven wij, als zusters van Sint-Andreas, de ignatiaanse spiritualiteit"